Alternatieve eiwitbronnen

Eén van de te volgen pistes voor het duurzamer maken van de diervoederstromen en meerbepaald de eiwitstromen is de inzet van alternatieve bronnen van eiwit in het Europese dierenvoeder. De bedoeling is om de import van eiwit te reduceren door de realisatie van een meer lokale stikstofcyclus. Europa is voor 85% afhankelijk van import voor de bevoorrading in plantaardige eiwitten. Het Platform MVDS heeft een aantal studiedagen georganiseerd waaruit blijkt dat verschillende gewassen in aanmerking komen om als eiwitbron in veevoeders te worden verwerkt. Deze alternatieven kunnen echter op middellange termijn slechts kleine deeloplossingen bieden voor de import van eiwitten. De eiwitinhoud, een andere samenstelling, nutritionele beperkingen en economische parameters spelen een belangrijke rol. Er is dus nog onderzoek nodig zowel op technisch, nutritioneel als op economisch vlak. De bijproducten uit de biobrandstoffensector kunnen wel een vrij dominante rol gaan spelen in de eiwitvoorziening. Samen met de Vlaamse overheid werkt de mengvoederindustrie een actieplan uit.

Samen met de Vlaamse overheid werkte de mengvoederindustrie een actieplan uit. Dit actieplan kadert in een overkoepelend initiatief, namelijk de engagementsverklaring die Vlaams minister-president Kris Peeters en BEMEFA, op 25 februari 2010 ondertekenden met betrekking tot maatschappelijk verantwoorde diervoederstromen.

Er kunnen 5 hefbomen onderscheiden worden in het Actieplan Alternatieve Eiwitbronnen:
1) Sensibilisering;
2) Bewustmaking en promotie binnen de EU;
3) Stimulering van (eerder praktijkgericht) onderzoek;
4) Subsidiëring van landbouwers via specifieke maatregelen;
5) In kaart brengen van valorisatiepaden van bijproducten van bijv. voedingsindustrie en bioethanolproductie.

 Commissie Landbouw Vlaams Parlement van 18/01/2012 - Verslag